Uçuş Kuralları
Tanım
Uçuş kuralları, bir uçuşun hangi düzenleyici çerçeve altında gerçekleştirildiğini belirler. Bunlar, bir pilotun nasıl seyrettiğini, iletişim kurduğunu ve hava trafik kontrolü (ATC) ile nasıl etkileşime girdiğini tanımlar. İki ana tür vardır: Görerek Uçuş Kuralları (VFR) ve Aletli Uçuş Kuralları (IFR). Bazı durumlarda, karma prosedürler için Özel VFR (SVFR) ve Y/Z Uçuş Kuralları da uygulanır.
1. Görerek Uçuş Kuralları (VFR)
- Uçuş, yer ve çevreye görsel referansla yapılır
- Pilot bulutlardan uzak kalmalı ve minimum görüş kriterlerini karşılamalıdır
- Görsel ayırmanın mümkün ve izinli olduğu hava sahasında VFR'ye izin verilir
- Başlıca genel havacılık, eğitim ve gündüz uçuşlarında kullanılır
“VFR from Linz to Krems at 3000 feet”
2. Aletli Uçuş Kuralları (IFR)
- Uçuş, kokpitteki aletler tamamen kullanılarak gerçekleştirilir
- Aletli Meteorolojik Koşullar (IMC) veya ATC ayırmasının gerekli olduğu hava sahasında kullanılır
- Ticari havayolu operasyonları, kontrollü hava sahasının üzerindeki uçuşlar ve kötü hava için gereklidir
- Pilotların Aletli Uçuş Yetkisi (IR) sahibi olması gerekir
3. Özel VFR (SVFR)
- Görüş ≥ 1500 m (helikopterler için 800 m)
- Gündüz operasyonları tercih edilir
- Bir kontrol bölgesinin (CTR) yatay ve dikey sınırları içinde
“Request special VFR departure from control zone westbound”
4. Bileşik Uçuş Kuralları (Y/Z Planları)
“Flight Z123, VFR to Munich, request IFR pick-up at reporting point Sierra”
